این روزها مسأله باقی ماندن تحریمهای غیرهسته‌یی و اعمال تحریمهای جدید، به موضوع جنگ و جدال دو باند تبدیل شده؛ اما چرا وضعیت به این صورت درآمده است؟ آیا واقعاً رویکرد دولت آمریکا در قبال رژیم تغییر کرده و آن طور که در رژیم می‌گویند، آمریکا دارد نقض عهد می‌کند و به‌اصطلاح نارو می‌زند؟

 

با توجه به این‌که امسال سال انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکاست، همه کنش و واکنشهای آمریکا چه در سیاست داخلی و چه در سیاست خارجی از این موضوع چیده می‌شود. همان‌طور که می‌دانید توافق هسته‌یی با رژیم ایران، مخالفان و منتقدان خیلی جدی در همه سطوح آمریکا، به‌خصوص در کنگره دارد که نه تنها تمام حزب جمهوریخواه را در برمی‌گیرد، بلکه تعداد قابل توجهی از نمایندگان و سناتورهای حزب دموکرات هم مخالف هر گونه امتیاز دادن به رژیم آخوندی به‌عنوان بانکدار مرکزی تروریسم در دنیا هستند. بنابراین دولت اوباما به هیچ‌وجه نمی‌خواهد به‌عنوان دولتی که در برابر این رژیم تروریستی کوتاه آمده، شناخته بشود؛ چون نه تنها چهره خودش خراب می‌شود، بلکه به کاندیدای حزب دموکرات ضربه زده و شانسش را در انتخابات خیلی کاهش می‌دهد. از طرف دیگر رژیم هم مداوماً با عملکردهای خود، دست مخالفان توافق در آمریکا را پر می‌کند به‌نحوی که دولت اوباما نمی‌تواند چشمش را بر آنها ببندد.

اد رویس رئیس کمیته خارجی مجلس نمایندگان آمریکا روز14بهمن طی اطلاعیه‌یی که پس از تصویب طرح شفافیت منابع مالی تروریسم رژیم ایران صادر کرد، به 3تا از این موارد اشاره کرد و با لحن طعنه و انتقاد نسبت به دولت اوباما نوشت: «رژیم ایران در حالی به پاداش 100میلیارد دلاری می‌رسد که به آزمایش موشکهای بالستیک دست زده، ملوانهای آمریکایی را توقیف کرده و به حمایت از تروریسم ادامه می‌دهد».

ولی‌فقیه ارتجاع برای روحیه دادن به نیروهای خودش که بر اثر زهر اتمی، پاک از دست رفته‌اند، به آتش زدن سفارت عربستان، به پرتاب و آزمایش موشک بالستیک دوربرد روی می‌آورد و به‌اصطلاح دستاوردهای موشکی خود ر با بزرگنمایی چند و چندین برابر توی بوق می‌کند؛ ملوانان آمریکایی را گروگان می‌گیرد، آنها را در تلویزیون خود مرتباً نمایش می‌دهد و خامنه‌ای هم به سینه گروگان‌گیرها مدال نصب می‌کند و... ...

واقعیت این است که ما در یک دنیای مادی زندگی می‌کنیم، این طور نیست که یک رژیمی مرتب از این غلطها بکند و بدون پرداخت بها، راهش را بکشد و برود. بنابراین اقدامات و تحریمهایی که می‌بینیم واکنش طبیعی به این زا و عربده‌کشیهای رژیم و پاسدارانش می‌باشد. این البته به آمریکا هم محدود نمی‌شود، بلکه سایه این تحریمها خواه ناخواه روی اروپا و روی بانکها و شرکتهای اروپایی می‌افتد.

روزنامه فرانسوی لوموند اخیراً نوشته بود، «بانکهای فرانسوی به‌خاطر هراس از تحریمها در دادن وام به شرکتها برای سرمایه‌گذاری در ایران تردید دارند». لوموند اضافه کرده بود: «آنها از همه بیشتر از ماده‌ای می‌ترسند که در توافق آمده و بر مبنای آن چنان‌چه ایران به شرط‌های برقرار شده عمل نکند، تحریمها برگردانده می‌شوند».

به این ترتیب اگر رژیم به این اقداماتش ادامه دهد، همین مختصر تحریمهایی هم که تا حالا لغو شده، دوباره برمی‌گردد و رژیم مصداق هم چوب و هم پیاز می‌شود.
برگرفته از ایران اسرار